DIT IS HOE HET BEGON…

Twee collega’s en tegelijkertijd twee vrienden. De één is impulsief, de ander doordacht. De één is aanwezig op de voorgrond, de ander voornamelijk achter de schermen. De één ziet het doel, de ander bewaakt het proces. De één is een doener, de ander een denker. De één denkt out of the box, de ander kadert af. Dit blijkt zomaar een goede basis te zijn om een avondvierdaagse te gaan organiseren. Judith Caenen en Marco Reumkens. Maar hoe kom je op zo’n idee en wat doe je dan?

 

“Ik weet het nog als de dag van gisteren. Een middag in september 2017, ik stond op het schoolplein van mijn jongens, keek om me heen en dacht: “We moeten écht iets, niets doen is gewoon geen optie meer.” Ik maakte me oprecht zorgen om de toekomst van mijn, nee van ónze kinderen. Op dat moment was ik nog werkzaam als coördinator op Gezonde Basisschool van de Toekomst (GBT) OBS Wereldwijs. Wat zich daar allemaal afspeelt op het vlak van gezondheid zal ik jullie hier besparen, maar één ding is zeker: door dag in, dag uit te werken met gezondheid ben ik me bewust geworden van het belang van een gezonde leefstijl en dat we daar op dit moment in onze regio niet allemaal even goed mee bezig zijn. Oké, oké dat waren twee dingen, terug naar die gedachte op dat schoolplein. Enkel met meer GBT’s komen we er niet. Het moet óns ding, óns gezamenlijk belang zijn. Maar hoe dan?!

DIT IS HOE HET BEGON…

Twee collega’s en tegelijkertijd twee vrienden. De één is impulsief, de ander doordacht. De één is aanwezig op de voorgrond, de ander voornamelijk achter de schermen. De één ziet het doel, de ander bewaakt het proces. De één is een doener, de ander een denker. De één denkt out of the box, de ander kadert af. Dit blijkt zomaar een goede basis te zijn om een avondvierdaagse te gaan organiseren. Judith Caenen en Marco Reumkens. Maar hoe kom je op zo’n idee en wat doe je dan?

 

“Ik weet het nog als de dag van gisteren. Een middag in september 2017, ik stond op het schoolplein van mijn jongens, keek om me heen en dacht: “We moeten écht iets, niets doen is gewoon geen optie meer.” Ik maakte me oprecht zorgen om de toekomst van mijn, nee van ónze kinderen. Op dat moment was ik nog werkzaam als coördinator op Gezonde Basisschool van de Toekomst (GBT) OBS Wereldwijs. Wat zich daar allemaal afspeelt op het vlak van gezondheid zal ik jullie hier besparen, maar één ding is zeker: door dag in, dag uit te werken met gezondheid ben ik me bewust geworden van het belang van een gezonde leefstijl en dat we daar op dit moment in onze regio niet allemaal even goed mee bezig zijn. Oké, oké dat waren twee dingen, terug naar die gedachte op dat schoolplein. Enkel met meer GBT’s komen we er niet. Het moet óns ding, óns gezamenlijk belang zijn. Maar hoe dan?!

‘s Nachts ontstaan bij mij de meest geniale ideeën. Opeens zie ik wat er nodig is. Ik werd wakker en wist het: De kinderen in Landgraaf hebben behoefte aan een avondvierdaagse! “Waar hebben de kinderen in Landgraaf behoefte aan?!” Dit was exact woord voor woord Marco’s reactie toen ik enorm enthousiast mijn idee aan hem presenteerde de eerst volgende ochtend op school. Op de vraag of hij met mij mee wilde doen was het antwoord niet zo enthousiast als voorgesteld. Een teleurstelling. “Weet jij wel wat dat inhoudt?” “Waar moet dat plaatsvinden?” “Wie maakt die routes en waar naartoe?” “Hoeveel deelnemers en waar laat je die?” “Alleen onze school of ook andere GBT’s?” Nou lekker dan, daar had ik nog helemaal niet over nagedacht laat staan antwoord op. Zijn antwoord was dus ook dat ik dit eerst maar eens moest gaan uitzoeken en dát ging ik doen.

 

Ik meldde mij bij de gemeente met mijn idee en werd uitgenodigd om hierop een toelichting te geven. Met een enorme motivatie en de antwoorden op Marco’s vragen gegoten in een pleidooi onder mijn arm stapte ik richting het Burgerhoes. Na vijf minuten had ik mijn pleidooi uit het raam gegooid, want ik hoefde niemand te overtuigen, ík werd overtuigd. En de vraag was niet een avondvierdaagse voor de GBT’s, nee een avondvierdaagse voor alle basisscholen in Landgraaf. Het ‘enige’ wat ik hoefde te doen was een werkgroep samenstellen en het evenement organiseren. Wat een gave reactie, de gemeente was aan boord. 

  

Vol enthousiasme, gedreven- en vastberadenheid kwam ik bij Marco terug op mijn punt van een  avondvierdaagse en opgedane ervaring bij de gemeente. Zonder ook nog maar enigszins te twijfelen of vragen te stellen waren we eruit: Dit gingen we doen. Stichting Avond4daagse Landgraaf was een feit. Wij gingen samen die werkgroep samenstellen en voor de allereerste keer een avondvierdaagse in Landgraaf organiseren.

‘s Nachts ontstaan bij mij de meest geniale ideeën. Opeens zie ik wat er nodig is. Ik werd wakker en wist het: De kinderen in Landgraaf hebben behoefte aan een avondvierdaagse! “Waar hebben de kinderen in Landgraaf behoefte aan?!” Dit was exact woord voor woord Marco’s reactie toen ik enorm enthousiast mijn idee aan hem presenteerde de eerst volgende ochtend op school. Op de vraag of hij met mij mee wilde doen was het antwoord niet zo enthousiast als voorgesteld. Een teleurstelling. “Weet jij wel wat dat inhoudt?” “Waar moet dat plaatsvinden?” “Wie maakt die routes en waar naartoe?” “Hoeveel deelnemers en waar laat je die?” “Alleen onze school of ook andere GBT’s?” Nou lekker dan, daar had ik nog helemaal niet over nagedacht laat staan antwoord op. Zijn antwoord was dus ook dat ik dit eerst maar eens moest gaan uitzoeken en dát ging ik doen.

 

Ik meldde mij bij de gemeente met mijn idee en werd uitgenodigd om hierop een toelichting te geven. Met een enorme motivatie en de antwoorden op Marco’s vragen gegoten in een pleidooi onder mijn arm stapte ik richting het Burgerhoes. Na vijf minuten had ik mijn pleidooi uit het raam gegooid, want ik hoefde niemand te overtuigen, ík werd overtuigd. En de vraag was niet een avondvierdaagse voor de GBT’s, nee een avondvierdaagse voor alle basisscholen in Landgraaf. Het ‘enige’ wat ik hoefde te doen was een werkgroep samenstellen en het evenement organiseren. Wat een gave reactie, de gemeente was aan boord. 

  

Vol enthousiasme, gedreven- en vastberadenheid kwam ik bij Marco terug op mijn punt van een  avondvierdaagse en opgedane ervaring bij de gemeente. Zonder ook nog maar enigszins te twijfelen of vragen te stellen waren we eruit: Dit gingen we doen. Stichting Avond4daagse Landgraaf was een feit. Wij gingen samen die werkgroep samenstellen en voor de allereerste keer een avondvierdaagse in Landgraaf organiseren.

”Na vijf minuten had ik mijn pleidooi uit het raam gegooid, want ik hoefde niemand te overtuigen. Ik werd zelf overtuigd.”

Inmiddels zijn de voorbereidingen voor onze derde editie in volle gang en kunnen we zeggen dat dit geen evenement is voor enkel schoolgaande kinderen in landgraaf, maar voor íedereen in en om Landgraaf. Jong, oud, fit of met beperking, kansarm of kansrijk; het maakt gewoonweg niet uit wie je bent, wat je bent, of waar je woont: je hoort erbij. Daar zijn wij enorm trots op, wij geloven in verbinden en het creëren van kansen, zodat mensen zich bewust worden van hun eigen geluk. We doen dit niet met z’n tweeën, ook de werkgroep heeft vorm gekregen. Zo hebben we een toegevoegde waarde gevonden in Jacqueline Dieters, Ruben Smits en Rachel Janssen. Met z’n vijven vormen we de werkgroep van de Avond4daagse Landgraaf en heeft ieder zijn eigen taak en verantwoordelijkheid. Het geheel is groter dan de som der delen“.

”Na vijf minuten had ik mijn pleidooi uit het raam gegooid, want ik hoefde niemand te overtuigen. Ik werd zelf overtuigd.”

Inmiddels zijn de voorbereidingen voor onze derde editie in volle gang en kunnen we zeggen dat dit geen evenement is voor enkel schoolgaande kinderen in landgraaf, maar voor íedereen in en om Landgraaf. Jong, oud, fit of met beperking, kansarm of kansrijk; het maakt gewoonweg niet uit wie je bent, wat je bent, of waar je woont: je hoort erbij. Daar zijn wij enorm trots op, wij geloven in verbinden en het creëren van kansen, zodat mensen zich bewust worden van hun eigen geluk. We doen dit niet met z’n tweeën, ook de werkgroep heeft vorm gekregen. Zo hebben we een toegevoegde waarde gevonden in Jacqueline Dieters, Ruben Smits en Rachel Janssen. Met z’n vijven vormen we de werkgroep van de Avond4daagse Landgraaf en heeft ieder zijn eigen taak en verantwoordelijkheid. Het geheel is groter dan de som der delen“.